De Vonk van binnen

De meeste mensen zijn vooral gehecht aan hun eigen lichaam en geest en we doen alles om jong, gezond en gelukkig te blijven of te worden. Maar het lichaam takelt af. We worden grijs, krijgen rimpels en de conditie neemt af. Zijn we dan minder mens? Iemand die blind is of doof, is die minder mens dan ik? Iemand met een geestelijke achterstand is die minder mens? Nee als het lichaam of de geest niet compleet is, zijn we wel compleet mens.
We zijn niet ons lichaam, hoewel het ons instrument is om in de wereld te staan. Binnenin ons hebben we een vonk die altijd blijft leven, nooit moe is en nooit verdrietig, nooit aangetast door een gebrek of iets wat ons overkomt. De kunst is contact te zoeken met die vonk.

Hoe doe je dat?
Vraag je af of er misschien een angst is die je weerhoudt om vrij te zijn. Of een verwachting over gedrag van anderen of jezelf, of een verslaving of andere hechting.
Lig op je rug op de grond, handen naast je lijf, rustend op de pinken, duimen naar plafond gericht.
Inadem: armen komen omhoog richting plafond en dan verder langs je oren tot het niet meer gaat of tot ze op de grond liggen.
Uitadem terug. Stel je voor dat je met je handen jouw angst of hechting doorsnijd, langzaam los maakt.
Laat dan je armen rusten en merk of je vrijer bent. Als je loslaat is er ruimte. Er komt dan een mooie nieuwe eigenschap of kracht in je naar boven. Merk wat het is.

Terug naar Doen en Laten