Uitleg en vorm van de meditatie
We volgen de structuur van de Vietnamese monnik Thich Nhat Hanh.
Dat betekent ongeveer: 20 minuten zitten in aandacht, een poosje lopen in aandacht en daarna weer 20 minuten zitten. Na de meditatie is er gelegenheid om gedachten en ervaringen te delen (dharma delen). Niet om te discussiëren, maar om te delen als je dat wilt.

Over Thich Nhat Hanh
Thich Nhat Hanh is een vredesactivist, boeddhistische monnik, Zenleraar, schrijver en dichter. Thich Nhat Hanh vertegenwoordigt binnen het boeddhisme een stroming die hij zelf geëngageerd boeddhisme noemt, en die zich kenmerkt door een sterke verbondenheid met alles wat leeft, een verbondenheid die wordt uitgedrukt in acties die met liefde en aandacht gedaan worden. Een belangrijk thema van Thay (zoals Thich Nhat Hanh door zijn studenten en vrienden genoemd wordt) is mindfulness, dat wil zeggen alles wat je doet in volle aandacht doen.

Thich Nhat Hanh werd, wegens zijn grote inzet voor vrede tijdens de oorlog in Vietnam, door M.L. King voorgedragen als kandidaat voor de Nobelprijs voor de Vrede. De laatste jaren heeft hij grote bekendheid gekregen door de vele boeken die hij schreef (waaronder Being Peace, Living Buddha, Living Christ en The Miracle of Mindfulness) en de retraites die hij over de hele wereld leidt, rond de oefening om in aandacht te leven.

Na zijn verbanning uit Vietnam heeft Thich Nhat Hanh zich in Frankrijk gevestigd, waar hij de meditatiegemeenschap ‘Plum Village’ oprichtte.
Geïnspireerd door zijn persoon en door wat hij leert, zijn er op vele plaatsen in de wereld groepen (sangha’s) ontstaan die samen oefenen om in aandacht te leven.
In Nederland is er de “ Stichting leven in Aandacht” die veel organiseert en ook coördineert.

De Bel (klanschaal)
De zitmeditaties worden aangekondigd en beëindigd met het luiden van de bel.
Over de bel schrijft Thich Nhat Hanh het volgende:
Toen ik een jonge monnik was, had elke dorpstempel in Vietnam een grote klok, net als de Christelijke kerken in Europa en Amerika. Als de klok geluid werd (uitgenodigd om te zingen, zeggen we in Vietnam) hielden de dorpelingen even met hun bezigheden op en ademden een paar keer aandachtig in en uit. In Plum Village (Frankrijk), de leefgemeenschap waar ik woon, doen we hetzelfde. Zodra we de klok horen, gaan we terug naar onszelf en genieten van onze ademhaling. Terwijl we inademen zeggen we in onszelf: “luister, luister”, en terwijl we uitademen zeggen we: “deze prachtige klank brengt me weer helemaal thuis”.
Ons ware thuis is alleen in het heden te vinden, in dit moment. Als je in het nu leeft, is het leven een groot wonder. Het wonder is niet om over het water te lopen, maar in volle aandacht over de groene aarde te lopen en te genieten van de vrede en schoonheid die dit moment te bieden heeft. Vrede is overal aanwezig: in de wereld om ons heen en in onszelf, in ons lichaam en in ons bewustzijn. Als we eenmaal weten hoe we hier mee in contact kunnen komen, kunnen we genezen en is transformatie mogelijk. Je hoeft hiervoor niet ergens in te geloven. Je hoeft alleen maar te leren je lichaam en je geest telkens opnieuw naar het nu terug te brengen, zodat je met de dingen die verfrissend, genezend en wonderbaarlijk zijn in contact kunt komen.

Zitten in aandacht
Je geest is gewend zich bezig te houden met het verleden, de toekomst en met allerlei andere zaken die op dit moment niet belangrijk zijn. Ook nu, als je zit, zal de geest gaan dwalen. Je geest is niet gewend aan rust, daar wordt hij juist onrustig van. Hij gaat op zoek naar prikkels. Maak je niet druk, het hoort er gewoon bij.

Als je merkt dat je geest is afgedwaald breng je hem weer terug naar de adem. Kalm en vastberaden, zonder boos te worden. En je volgt weer het komen en gaan van de adem. Het kan helpen als je er in jezelf woorden bij zegt: "komen, gaan" of "in, uit".

Al na enkele minuten kun je het weldadige effect van bewust ademen ervaren. Door je geest gericht te houden op je adem heeft hij minder tijd om andere prikkels te zoeken. Deze op één punt gerichte aandacht brengt je geest tot rust. Laat je niet afschrikken door onrust of door twijfel over wat je aan het doen bent: het zijn afleidingsmanoeuvres van je geest. Die gedraagt zich in het begin als een jengelend en verwend kind dat zijn zin niet krijgt, maar na een tijdje zal hij rustig worden. Mediteren is het thuisbrengen van je geest.

Loopmeditatie
Loopmeditatie is een van de beste manieren om de aarde aan te raken.
We lopen langzaam en met elke stap masseren we de aarde en planten we zaadjes van vreugde en geluk, terwijl we tegelijkertijd onze ademhaling volgen. We zijn nergens naar op weg; met elke stap komen we thuis. Terwijl we inademen, tellen we hoeveel stappen we zetten. Als onze inademing 3 stappen duurt, zeggen we in stilte: “in, in, in”. Wanneer we uitademen doen we hetzelfde:” uit, uit, uit”. Als onze inademing drie stappen duurt en onze uitademing vierstappen, zeggen we, “uit, uit, uit ,uit”. We kijken wat onze longen nodig hebben en ademen en lopen dienovereenkomstig.
Tijdens het lopen gaan we met onze aandacht naar onze voeten en halen als het ware adem door onze voetzolen. We blijven niet met onze gedachten en onze gevoelens bezig.

Dharma delen
In vrijheid met elkaar delen wat jou bezig houd. Misschien de ervaring van de meditatie of iets van de afgelopen tijd. Een mooie of een pijnlijke belevenis. Wat het ook is, het mag er zijn, je mag het delen met de groep, het hoeft niet.

Ik adem in en kom tot rust
Ik adem uit en glimlach.
Thuisgekomen in het nu
wordt dit moment een wonder


Nog eens de bel:
Inviting the bell

It can be very helpful to have a beautiful bell to support us in the practice of mindfulness. With the sound of the bell, we can relax and return to the present moment. For our daily practice and during ceremonies, a bell master (yourself if you are alone) is often called upon to invite the bell to sound. Before doing so, he or she may wish to recite this gatha, either silently or aloud, according to the circumstances.

Body, speech and mind, held in perfect oneness
I sent my heart along with the bell.
May the hearers awake from the forgetfulness
And transcend all anxiety and sorrow.

Thich Nhat Hanh